Geert Wilders. De man van de gespeelde verontwaardiging. De man van de calimero-neiging. De man- en diens fractie-van de verkniptefantasien als met scherp schieten op benen en knieschijven, afhakken van rode neuzen en het‘uitzetten vantientallen miljoenenmoslimsuit Europa’. De man die een hele bevolkingsgroep als zwart schaap aanwijst.De man die eerder onder andere stelde:

“Ik wil discrimineren.” Geert Wilders, radiointerview, NIO

Die man vindt dat hij ‘gedemoniseerd’ wordt.En nog wel door ‘de politieke elite’.Pardon? Wie zegt dat over wie? hoor ikde verbazing in uw vraag. Is die man knettergek geworden?

De man die al sinds 1990 (!) tot de politieke elite behoort, eerst als beleidsmedewerker en daarna als Tweede Kamerlid van toenmaligeregeringspartij VVD, huilt krokodillentranen bij het geringste beetje weerstand. Je zou bijnamedelijden met de arme blonde ayatollah van de PVV krijgen. Wilders die de zelfbenoemde strijder van het vrije woord is, die bij elke vorm van kritiek en weerstand in een hoekje uithuilt enover demoniseren spreekt.

Wilders gedraagt zich doelbewustals een voetballer dietheatraal naar de grond gaat enomeen rode kaart vraagtals hijeen duwtje krijgt, terwijl hij zelf de n na de andere ‘doodschop’ uitdeelt.

Met die houding richt hij voor de zoveelste keer de spotlights op zijn eigen persoon om vervolgens hard te schreeuwen dat er op de persoon wordt gespeeld. Met die tactiek loopt Wilders weg voor een inhoudelijke visie op de maatschappij. Wat Wilders wil, kan op die manier namelijk elke week wijzigen!

Wilders toont voor de zoveelste keer zijn ware tactiek: die van een echte politieke Schwalbe-koning. En iedereen weet wat er met dergelijke duikelaars in de voetbalsport gebeurt: ze krijgen veel aandacht en sympathievan toeschouwers als ze 2 keer een strafschop versieren, maar al heel snel keert het publiek zich tegen hen. Ze moeten namelijk laten zien dat ze ook op eigen kracht- zonder ter aarde te storten-kunnen scoren. En dat is voor de Schwalbe-koning zo eenvoudig nog niet.